Door Chelsie Vandaveer

Het witte Santal (Santalum album Linnaeus) was de bron van duur hout en geurende olie sinds tenminste de vijfde eeuw voor Christus. Bekend in het oude Sankrit als chandana, reisden het hout en de waardevolle olie van India over de oude Zijderoute naar Perzië als “sandal”, naar Griekenland als “santalon” en naar Rome als “santalum”. Wellicht het meest bekend in de vorm van wierook, werd sandalhout als pasta omhuld door bamboestam en zo tot wierookstokje gemaakt.

De witte santal is één van de acht of negen soorten sandalhout afkomstig uit India, Australië en de eilanden in de Stille Oceaan. De bomen zijn altijd groen, hebben tegengestelde ovaalvormige bladeren en verkrijgen hun voeding van omliggende planten. Sandalhout is het kernhout dat niet langer levend is en waarin de boom haar geurende gele olie opslaat. Wanneer de boom vers gekapt wordt, is het kernhout geelbruinig - door de tijd wordt het ouder en meer roodbruin. Het vereist minimaal dertig jaar voor het kernhout om de juiste vorm te krijgen. Het fijnste sandalhout komt van bomen die ouder zijn dan 60 jaar ("Sandalwood Case", TED Case Studies, American University, 1997).

In India is sandalhout bezit van de regering. Dit is traditie sinds 1792 toen de Sultan van Mysore ze als koninklijke bomen verklaarde. In vroege tradities, werden de witte santals ontworteld en de stam van de takken gescheiden. De stronken bleven liggen op de grond totdat de mieren het lichtgekleurde sprinthout hadden weggegeten. ("Sandalwood", A Modern Herbal, Mrs. M. Grieve, reprinted 1996, Barnes & Noble)

De verjaarde stronken en wortels werden dan verzameld voor gebruik in gravering, houtbewerking en olie-extractie. Sandalhoutgraferingen en -meubels behouden hun geur. De van de stam afkomstige olie wordt gebruikt in parfums, medicijnen en cosmetica. De houtpasta is één van de ingrediënten voor de gekleurde schmink op de gezichten van de Brahmins, de spirituele leiders en docenten.

Sandalhoutolie bevat verschillende soorten santanol, die de essentiële olie zijn zachte, zoete geur geven. De menselijke reukorganen zijn specifiek voor de geur van de santalols. Als de samenstelling van de elementen in de santanolmoleculen in spiegelbeeld wordt veranderd, kan het menselijke reukorgaan de geur niet waarnemen ("Chirality and Odor Perception", John C. Leffingwell, PhD, Leffingwell & Associates, 2001-2002).

Bovenstaande informatie refereert niet aan Palmolive producten.